makis zagkos
100 3 20

Βαθμός δυσκολίας   Μέτριο

Σύνολο σημείων 1151

Uploaded 15 Αύγουστος 2013

-
-
1.127 m
467 m
0
3,5
7,0
14,01 km

2208 εμφανίσεις, 16 αποθηκεύσεις

κοντά στην περιοχή Sklirós, Peloponnese (Greece)

Ο Επικούριος Δρόμος: είναι Αγώνας Δρόμου 14 χιλιόμετρων (από τον Ναό του Επικούριου Απόλλωνα, στο Ιερό Κωτύλιο, Υψόμετρο 1140 μέτρων >>> έως την Αειφόρο Αρχαία Κρήνη, Στην Αρχαία Φιγάλεια, Υψόμετρο 450 Μέτρα)...



ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ
--------------------------------
Από τα "ΦΙΓΑΛΕΙΑ 2010", τα 20α ΦΙΓΑΛΕΙΑ, αποφασίστηκε από τους αρμόδιους φορείς και εντάχτηκε μία Αθλητική Εκδήλωση, πανελλήνιας, ή δυνατόν απήχησης, ενός Αγώνα Δρόμου μεγάλης Απόστασης, από τον Ναό του Επικουρίου Απόλλωνα, που βρίσκεται στις Βάσσες, στο Κωτύλιο Όρος, το Ιερό των Φιγαλέων Βουνό, στα 1200 μέτρα υψόμετρο, με κατάληξη την Αρχαία Κρήνη της Φιγαλείας, την Αειφόρο Πηγή, μιας και τρέχει το ζωοποιό Ύδωρ από τον 4ο Αιώνα, ο Αγώνας δε ονομάσθηκε «ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ».
Σημειώνεται, ότι, την ίδια μέρα και μισή ώρα νωρίτερα, στα πλαίσια των ΦΙΓΑΛΕΙΩΝ, γίνεται μαζική πεζοπορία πολιτών ακολουθώντας την ίδια διαδρομή.
Αυτό συμβολίζει και γίνεται σε ανάμνηση, της επιστροφής των Αρχαίων Φιγαλέων από το Κωτύλιο, στην Πόλη, μετά την ίασή τους από τον Απόλλωνα, από τον φοβερό λοιμό στον οποίον για τον λόγο αυτό έδωσαν το προσωνύμιο Επικούριος,
Οι Δρομείς του «ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΥ ΔΡΟΜΟΥ», συμβολίζουν τους νέους, Φιγαλείς, που σίγουρα έτρεξαν, για να φέρουν το Μήνυμα, «ΙΑΘΗΜΕΝ», φράση που αποτελεί και το επιφώνημα των αθλητών…
(συνήθης ημερομηνία διεξαγωγής αγωνίσματος η 13 Αυγούστου κάθε έτους)
  • Φωτογραφίες Αρχαία Κρήνη Φιγάλειας (Ντουνά)
  • Φωτογραφίες Αρχαία Κρήνη Φιγάλειας (Ντουνά)
  • Φωτογραφίες Αρχαία Κρήνη Φιγάλειας (Ντουνά)
  • Φωτογραφίες Αρχαία Κρήνη Φιγάλειας (Ντουνά)
Η ΑΡΧΑΙΑ ΚΡΗΝΗ ΤΗΣ ΦΙΓΑΛΕΙΑΣ: Το 1927 ανασκάφηκε από τον Α. Ορλάνδο η αρχαία κρήνη που κτίσθηκε στο τέλος του 4ου με αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. Η κρήνη βρίσκεται έξω από τα τείχη της αρχαίας πόλης στη ΝΑ πλευρά του χωριού. Αποτελείται από μία ορθογώνια δεξαμενή κτισμένη από μεγάλους ορθογώνιους λίθους. Το δάπεδό της ήταν πλακόστρωτο. Το νερό ερχόταν από δύο αυλάκια που ήταν ανοιγμένα στο πίσω μέρος της κρήνης και έρρεε από δύο οπές που υπάρχουν στον πίσω τοίχο της δεξαμενής. Η πρόσοψή της ήταν ναόσχημη και αποτελείτο από τέσσερις κίονες οι οποίοι κατέληγαν σε δωρικά κιονόκρανα και στήριζαν αμφικλινή στέγη που σχημάτιζε στην πρόσοψη τριγωνικό αέτωμα....
  • Φωτογραφίες Ναός Επικούριου Απόλλωνα (Βάσσες)
  • Φωτογραφίες Ναός Επικούριου Απόλλωνα (Βάσσες)
  • Φωτογραφίες Ναός Επικούριου Απόλλωνα (Βάσσες)
  • Φωτογραφίες Ναός Επικούριου Απόλλωνα (Βάσσες)
  • Φωτογραφίες Ναός Επικούριου Απόλλωνα (Βάσσες)
  • Φωτογραφίες Ναός Επικούριου Απόλλωνα (Βάσσες)
Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΤΗΣ ΦΙΓΑΛΕΙΑΣ: Στο γυμνό, βραχώδες τοπίο των Βασσών βρίσκεται ένας από τους σημαντικότερους και επιβλητικότερους ναούς της αρχαιότητας, αφιερωμένος στον Επικούριο Απόλλωνα. Χαρακτηρίζεται από πλήθος πρωτοτυπιών τόσο στην εξωτερική όσο και στην εσωτερική του διαρρύθμιση, που τον καθιστούν μοναδικό μνημείο στην ιστορία της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής. Ο Παυσανίας, μάλιστα, τον θεωρεί το δεύτερο μετά της Τεγέας πελοποννησιακό ναό σε κάλλος και αρμονία (8.41.8). Η ανέγερσή του τοποθετείται στο 420-400 π.Χ. και αρχιτέκτονάς του θεωρείται ο Ικτίνος, που σε αυτό το δημιούργημά του κατόρθωσε να συνδυάσει πολλά αρχαϊκά χαρακτηριστικά, που επέβαλλε η συντηρητική θρησκευτική παράδοση των Αρκάδων, με τα νέα γνωρίσματα της κλασικής εποχής. Ο ναός που βλέπει σήμερα ο επισκέπτης δεν είναι ο αρχαιότερος που κτίσθηκε στο χώρο. Ο πρώτος ναός του Απόλλωνα οικοδομήθηκε γύρω στα τέλη του 7ου αι. π.Χ., πιθανότατα στην ίδια θέση. Ακολούθησαν μία ή δύο οικοδομικές φάσεις του, γύρω στο 600 και γύρω στο 500 π.Χ., αντίστοιχα, από τις οποίες σώζονται πολυάριθμα αρχιτεκτονικά μέλη, όπως το κεντρικό δισκοειδές πήλινο ακρωτήριο με την πλούσια πολύχρωμη γραπτή διακόσμηση, κεραμίδια και πήλινα ακροκέραμα. Ο κλασικός ναός έχει θεμελιωθεί πάνω στο φυσικό βράχο, σε ειδικά διαμορφωμένο πλάτωμα. Δεν έχει το συνήθη προσανατολισμό Α-Δ, αλλά Β-Ν, ίσως για λατρευτικούς λόγους, που συνδέονται με την αρκαδική θρησκευτική παράδοση, δεδομένου ότι και άλλοι ναοί στην περιοχή παρουσιάζουν τον ίδιο προσανατολισμό. Για την κατασκευή του έχει χρησιμοποιηθεί ανοιχτόχρωμος τοπικός ασβεστόλιθος, ενώ ορισμένα μέρη της οροφής, τα κιονόκρανα του σηκού και ο γλυπτός διάκοσμος είναι από μάρμαρο. Ο ναός είναι ο μοναδικός που συνδυάζει στοιχεία των τριών αρχιτεκτονικών ρυθμών της αρχαιότητας. Είναι δωρικός, περίπτερος, δίστυλος εν παραστάσι, με πρόναο, σηκό, άδυτο και οπισθόδομο. Έχει 6 κίονες στις στενές και 15 στις μακρές πλευρές, αντί της καθιερωμένης για την εποχή αναλογίας 6 x 13. Έτσι, η μορφή του είναι περισσότερο επιμήκης, όπως στους αρχαϊκούς ναούς. Στο εσωτερικό του σηκού, κατά μήκος των μακρών πλευρών υπάρχουν από πέντε ιωνικοί ημικίονες, που αποτελούν απόληξη κάθετων στον τοίχο τοιχαρίων, τα οποία διαμορφώνουν κόγχες. Το τελευταίο ζεύγος των ημικιόνων τέμνουν διαγώνια τον τοίχο του σηκού και όχι κάθετα όπως οι υπόλοιποι. Ανάμεσα σε αυτούς υπήρχε ένας κίονας, που έφερε το αρχαιότερο γνωστό ως σήμερα στην αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική κορινθιακό κιονόκρανο, το οποίο γνωρίζουμε από τα σχέδια των πρώτων περιηγητών (θραύσματά του φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο). Κατά μία άποψη ο κίονας αυτός αποτελούσε ανεικονική παράσταση θεότητας, ακολουθώντας τις βαθιές λατρευτικές παραδόσεις της Αρκαδίας, ενώ σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, κορινθιακοί ήταν και οι δύο διαγώνιοι ημικίονες εκατέρωθεν του κεντρικού κορινθιακού. Στο άδυτο, που βρισκόταν πίσω από τον κίονα αυτό, πιθανότατα φυλασσόταν το λατρευτικό άγαλμα του θεού. Στον ανατολικό του τοίχο υπάρχει θύρα, που οδηγούσε στο εξωτερικό πτερό, για την ύπαρξη της οποίας έχουν διατυπωθεί διάφορες ερμηνείες. Η στέγη του ναού ήταν δίρριχτη και η κεράμωση μαρμάρινη, κορινθιακού τύπου. Το ναό περιέτρεχε εξωτερικά δωρική ζωφόρος με ακόσμητες μετόπες και τρίγλυφα, ενώ ανάγλυφη διακόσμηση έφεραν μόνο οι εσωτερικές μετόπες των στενών πλευρών. Οι έξι μετόπες του πρόναου απεικόνιζαν την επιστροφή του Απόλλωνα στον Όλυμπο από τις Υπερβόρειες χώρες, και του οπισθόδομου την αρπαγή των θυγατέρων του Μεσσήνιου βασιλιά Λεύκιππου από τους Διόσκουρους. Τα αετώματα δεν είναι βέβαιο ότι έφεραν γλυπτό διάκοσμο. Το βασικότερο διακοσμητικό στοιχείο του ναού ήταν η μαρμάρινη ιωνική ζωφόρος, που υπήρχε πάνω από τους ιωνικούς ημικίονες μέσα στο σηκό. Είχε συνολικό μήκος 31 μ. και αποτελείτο από 23 μαρμάρινες πλάκες. Στις 12 απεικονίζεται η Αμαζονομαχία και στις υπόλοιπες 11 η Κενταυρομαχία. Κατά την ανασκαφή του 1812 οι πλάκες βρέθηκαν σκεπασμένες με αρχιτεκτονικά μέλη στο σηκό και το 1815 μεταφέρθηκαν στο Βρετανικό Μουσείο, όπου και εκτίθενται σήμερα. Γλύπτης της ζωφόρου ίσως ήταν ο Παιώνιος, που φιλοτέχνησε στην Ολυμπία το περίφημο άγαλμα της Νίκης...
  • Φωτογραφίες Παναγιά - Παλιό Σχολειό
  • Φωτογραφίες Παναγιά - Παλιό Σχολειό
  • Φωτογραφίες Παναγιά - Παλιό Σχολειό
  • Φωτογραφίες Παναγιά - Παλιό Σχολειό
  • Φωτογραφίες Παναγιά - Παλιό Σχολειό
  • Φωτογραφίες Παναγιά - Παλιό Σχολειό

Σχόλια

    You can or this trail