Αποθήκευση
xarisgogos

Μήκος

68,5 χλμ

Υψ. διαφορά

1.464 m

Βαθμός δυσκολίας

Δύσκολο

κατάβαση

1.433 m

Max elevation

652 m

Trailrank

32

Min elevation

-48 m

Trail type

One Way
  • Φωτογραφίες Ακταίο, Ζήρια, Άνω Σαλμενίκο, Δαμακίνι, Μονή Παναγίας Ελεούσας, Σελλά, Αργυρά, Ακταίο
  • Φωτογραφίες Ακταίο, Ζήρια, Άνω Σαλμενίκο, Δαμακίνι, Μονή Παναγίας Ελεούσας, Σελλά, Αργυρά, Ακταίο
  • Φωτογραφίες Ακταίο, Ζήρια, Άνω Σαλμενίκο, Δαμακίνι, Μονή Παναγίας Ελεούσας, Σελλά, Αργυρά, Ακταίο
  • Φωτογραφίες Ακταίο, Ζήρια, Άνω Σαλμενίκο, Δαμακίνι, Μονή Παναγίας Ελεούσας, Σελλά, Αργυρά, Ακταίο
  • Φωτογραφίες Ακταίο, Ζήρια, Άνω Σαλμενίκο, Δαμακίνι, Μονή Παναγίας Ελεούσας, Σελλά, Αργυρά, Ακταίο
  • Φωτογραφίες Ακταίο, Ζήρια, Άνω Σαλμενίκο, Δαμακίνι, Μονή Παναγίας Ελεούσας, Σελλά, Αργυρά, Ακταίο

Moving time

6 ώρες 12 λεπτά

Ώρα

9 ώρες 50 λεπτά

Σύνολο σημείων

9357

Uploaded

10 Απριλίου 2021

Recorded

Απριλίου 2021

Advanced Filters

Filter by recording month or date. Find trails only from people you are following.

Get Wikiloc Premium Upgrade to remove Ads
Advanced Filters Advanced Filters
Be the first to clap
Share
-
-
652 m
-48 m
68,5 χλμ

49 εμφανίσεις, 0 αποθηκεύσεις

κοντά στην περιοχή Aktaío, West Greece (Greece)

Ονομασία:
Η σημασία της λέξης Σαλμενίκο είναι αβέβαιη. Πιθανότατα είναι σλαβικής προέλευσης και σχετίζεται με τις καλαμιές που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή της στέγης των σπιτιών και ίσως να σημαίνει "αχυροκαλύβες"
Ιστορία:
Η ιστορία του Σαλμενίκου ξεκινά με το χτίσιμο του ομώνυμου κάστρου. Το Κάστρο του Σαλμενίκου χτίστηκε ανάμεσα στο 1280-1310 από Φράγκους φεουδάρχες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας πάνω σε έναν απόκρημνο λόφο πλάι στον ποταμό Φοίνικα στις βόρειες παρυφές του Παναχαϊκού όρους. Δίπλα στο κάστρο δεν άργησε να δημιουργηθεί μικρός οικισμός (όπου σήμερα βρίσκεται ο οικισμός Μεσοχώρι) που πήρε το όνομα Σαλμενίκο. Το 1460 το Κάστρο του Σαλμενίκου ήταν το τελευταίο που αντιστεκόταν στην κατάκτηση της Πελοποννήσου από τον Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή. Ύστερα από έναν ολόκληρο χρόνο πολιορκίας, η φρουρά και οι κάτοικοι του Σαλμενίκου υπό τον Κωνσταντίνο Γραίτζα Παλαιολόγο παραδόθηκαν. Όσοι από τους κατοίκους γλύτωσαν την αιχμαλωσία παρέμειναν στην περιοχή και οίκισαν την δυτική όχθη του ποταμού Φοίνικα, απέναντι από το κάστρο του Σαλμενίκου. Ο οικισμός αυτός είναι σήμερα γνωστός ως Άνω Σαλμενίκο
Το Άνω Σαλμενίκο εντοπίζεται ως Σαλμενίκο ή Salmenico σε διάφορες Οθωμανικές και Ενετικές απογραφές. Το χωριό χωρίζεται σε δύο συνοικίες: την Κάτω Ρούγα (το κυρίως χωριό) και την Πάνω Ρούγα. Στις αρχές του 18ου αιώνα, ίσως λόγω καθιζήσεων και κατολισθήσεων, αρκετοί κάτοικοι έφυγαν και εγκαταστάθηκαν περίπου 8 χιλιόμετρα βορειότερα όπου δημιούργησαν το Κάτω Σαλμενίκο. Το Άνω Σαλμενίκο έχασε και άλλους κατοίκους, όταν οι περισσότερες οικογένειες το εγκατέλειψαν μετά τις καθιζήσεις που ξεκίνησαν στις 19 Ιανουαρίου 1939. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου κάηκαν 15 από τα 40 περίπου σπίτια του χωριού.
Το Νέο Σαλμενίκο (ή Νέο Χωριό) δημιουργήθηκε το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα με κρατική δαπάνη, ένα μόλις χιλιόμετρο βορειοανατολικά του Κάτω Σαλμενίκου. Σκοπός της δημιουργίας αυτού του οικισμού ήταν η εγκατάσταση οικογενειών από το Άνω Σαλμενίκο και τα γειτονικά χωριά Δαμακινίου και Πιτίτσας.
Από το 2010 η κοινότητα Σαλμενίκου ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας ενώ πριν ανήκε στο Δήμο Ερινεού. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Αξιοθέατα:
Το πιο ιστορικό σημείο του Σαλμενίκου είναι το κάστρο του, από το οποίο σήμερα δεν έχει απομείνει σχεδόν τίποτα. Η κορυφή στην οποία βρισκόταν έχει καταρρεύσει σε μεγάλο βαθμό λόγω της σαθρότητας του εδάφους που οδηγεί σε συνεχείς κατολισθήσεις. Αντίθετα η μεσαιωνική γέφυρα στο ποτάμι πιο κάτω σώζεται ακέραια. Ελάχιστα ερείπια από κατοικίες της εποχής βρίσκονται διάσπαρτα στην περιοχή.
Κάστρο Σαλμενίκου
Το βουνό που ήταν χτισμένο το κάστρο του Σαλμενίκου
Το Κάστρο του Σαλμενίκου ή Κάστρο της Οργιάς ή Ωριάς βρίσκεται στο Σαλμενίκο Αχαΐας, στα όρια του πρώην Δήμου Ερινεού, στο όρος Παναχαϊκό.
Το κάστρο χτίστηκε από τους βαρώνους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, ανάμεσα στο 1280-1310 και με τα χρόνια γύρω του αναπτύχθηκε ένας μεγάλος οικισμός. Ήταν σε φυσική οχυρή θέση πάνω σε λόφο και στη μία πλευρά του είχε γκρεμό αφού περνούσε από εκεί ο ποταμός Φοίνικας. Λόγω αυτής ακριβώς της θέσης του, δεν είχε τείχη παντού.
Το 1460 ο Μωάμεθ εισέβαλε στην Αχαΐα και και το ένα μετά το άλλο τα κάστρα και οι πόλεις παραδίνονταν, τα περισσότερα αμαχητί. Το Σαλμενίκο Αχαΐας ήταν η τελευταία πόλη που δεν είχε παραδοθεί. Ο Μωάμεθ τότε έστειλε αγγελιοφόρο και ζήτησε την άμεση παράδοση της πόλης και του κάστρου. Οι κάτοικοι αρνήθηκαν γνωρίζοντας ότι οι περισσότεροι θα γίνουν σκλάβοι ή θα θανατωθούν, όπως έγινε σε όλα τα υπόλοιπα κάστρα που παραδόθηκαν, και την επόμενη μέρα ο Σουλτάνος ξεκίνησε την πολιορκία. Στην πόλη βρισκόταν ο διοικητής Κωνσταντίνος Γραίτζας Παλαιολόγος αλλά και πολλοί πρόσφυγες από άλλες περιοχές. Η πολιορκία συνολικά κράτησε ένα χρόνο. Ο Σουλτάνος είχε μαζί του και τηλεβόλα τα οποία όμως δεν μπορούσαν να γκρεμίσουν το τείχος. Η κάτω πόλη παραδόθηκε αφού πρώτα οι Γενίτσαροι έκοψαν την υδροδότηση από το ποτάμι. Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση οι οι κάτοικοι έριχναν σχοινιά από το κάστρο που στην άκρη τους υπήρχε σφουγάρι και έπιαναν έτσι νερό από το ποτάμι, αλλά όταν οι γενίτσαροι το αντιλήφθηκαν, τα έκοβαν. Σύμφωνα με τον Θωμόπουλο, από τους 6.000 κατοίκους που βρίσκονταν στην κάτω πόλη ο Σουλτάνος διάλεξε 900 περίπου παιδιά και τα έστειλε για να εκπαιδευτούν ως γενίτσαροι, ενώ τους υπόλοιπους του πούλησε σκλάβους.
Κάστρο Σαλμενίκου
Στην ακρόπολη της πόλης όμως βρισκόταν ο Γραίτζας ο οποίος δεν παραδόθηκε και ζήτησε να φύγει ανενόχλητος με τον στρατό του σε περιοχές που ελέγχονταν από τους Ενετούς. Ο Σουλτάνος δέχτηκε και αναχώρησε για το Αίγιο αφήνοντας στην θέση του τον Χαμουζά Πασά διοικητή Θεσσαλίας και Πελοποννήσου. Ο Χαμουζάς όμως δεν τήρησε την συμφωνία και συνέλαβε τους πρώτους που επεχείρησαν να βγουν. Ο Σουλτάνος μαθαίνοντας για την πράξη αυτή τον αντικατέστησε με τον Ζαγανό Πασά και αναχώρησε από την Πελοπόννησο. Ο Ζαγανός τότε άρχισε να πολιορκεί το Σαλμενίκο με σκοπό να επωφεληθεί ο ίδιος από άλλη συμφωνία. Τον Ιούλιο του 1461 ο Γραίτζας αποφάσισε να κάνει έξοδο αφού δεν εμπιστευόταν τον Ζαγανό. Κατάφερε επιτυχώς να διαφύγει και έφτασε στα παράλια όπου και με πλοία διέφυγε στη Ναύπακτο που τότε ανήκε στην Βενετία. Με την πτώση του Σαλμενίκου η Πελοπόννησος πέρασε οριστικά σε οθωμανική κυριαρχία (εκτός από τα Ενετικά οχυρά της Μεθώνης, Κορώνης και το Ναύπλιο).

Σχόλια

    You can or this trail