-
-
472 m
349 m
0
2,1
4,1
8,3 χιλιόμετρα

4 εμφανίσεις, 1 αποθηκεύσεις

κοντά στην περιοχή Stení, South Aegean (Greece)

Το χωριό Καρυά στην Τήνο, χτισµένο σε απάνεµη και καταπράσινη πλαγιά, ξεχωρίζει για τη θέση του, αφού βρίσκεται δίπλα στο Ξώµπουργο µε θέα την πλαγιά του Κεχροβουνίου µε τα ξωκλήσια, τους περιστεριώνες και το µοναστήρι που δεσπόζει στην κορυφή, αλλά και τη Χώρα που «δένει» µε το γαλάζιο του Αιγαίου πελάγους. ∆εν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα χωριά, όπως προδίδει το όνοµα Καρυά<Κάρες (κατά άλλους από τις καρυδιές που αφθονούσαν στην περιοχή), αλλά και αποτέλεσε σηµαντικό κεφαλοχώρι τόσο κατά την Ενετοκρατία όσο και µεταγενέστερα. Αξίζει να αναφερθεί ότι εδώ λειτούργησε το πρώτο τυροκοµείο του νησιού, ενώ υπήρχε σχολή θηλέων, σχολαρχείο και αργότερα σχολείο. Σήµερα, κάποια παλιά αρχοντικά αλλά και οι τρεις παλαιοί ενοριακοί ναοί (Άγ. Ελευθέριος, Άγ. ∆ηµήτριος και Κοίµηση της Θεοτόκου) αναδίδουν την περασµένη αίγλη. Τα νεόκτιστα σπίτια, σύµφωνα µε παραδοσιακά πρότυπα, οι όµορφες αυλές, τα λιθόστρωτα µονοπάτια, οι κρήνες και η όµορφη κεντρική πλατεία προκαλούν τους επισκέπτες να περπατήσουν στο χωριό. Το δηµοτικό άλσος του, µοναδικό στο νησί, προστατευόµενο, αποτελεί σήµα κατατεθέν του µε την υστεροβυζαντινή εκκλησία της Κοιµήσεως της Θεοτόκου, κρυµµένη µέσα του, και το Ηρώο, καλλιτέχνηµα του Ευρυβιάδη Λαµπαδίτη. Από εδώ κατάγονται ο Χατζηγιωργάκης Σιώτης, µεγάλος ευεργέτης της Παναγίας, ο Ιωάννης Αντ. Σιώτης, που διετέλεσε Υπουργός Παιδείας της Επαναστατικής κυβέρνησης του 1922-1923, καθώς και η πρώτη γυναίκα γλύπτρια των Κυκλάδων, Ειρήνη Χαριάτη. Εδώ υπάρχει ενδιαφέρον Λαογραφικό µουσείο, που στεγάζεται στο παλιό δηµοτικό, ιδιοκτησία του συλλόγου του χωριού. Επίσης λειτουργεί µαρµαράδικο, ξυλουργείο και ταβέρνα δίπλα στη ρεµατιά µε το παλαιό πηγάδι υπό τη σκιά των δέντρων. Ο δραστήριος πολιτιστικός σύλλογος του χωριού εκδίδει την εφηµερίδα «Η Φωνή της Καρυάς» και µε κάθε είδους εκδηλώσεις και δραστηριότητες συνεχίζει και αναδεικνύει την παράδοση και τον πολιτισµό του ιστορικού αυτού χωριού, αλλά και της Τήνου γενικότερα. Πηγή: https://sites.google.com/site/karyatinos/home
Ο μικρός μεσαιωνικός οικισμός του Κουμάρου, βρίσκεται σκαρφαλωμένος στους γρανιτένιους βράχους στη βορειοδυτική ρίζα του Ξώμπουργου, πάνω από μια υπέροχη ρεματιά και έχει εξαιρετική θέα προς τις βόρειες ακτές του νησιού. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Χριστό τον Σωτήρα. Στον χώρο του παλιού Μοναστηριού, που βρίσκεται στην αρχή του χωριού, το καλοκαίρι συχνά διοργανώνονται συναυλίες και άλλα δρώμενα. Πηγή: http://www.e-tinos.gr/index.php/χωρια/πανω-μερη/κουμάρος/193-παραδοσιακό-χωριό-κουμάρος,-τήνος.html
Ο μικρός μεσαιωνικός οικισμός του Κουμάρου, βρίσκεται σκαρφαλωμένος στους γρανιτένιους βράχους στη βορειοδυτική ρίζα του Ξώμπουργου, πάνω από μια υπέροχη ρεματιά και έχει εξαιρετική θέα προς τις βόρειες ακτές του νησιού. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Χριστό τον Σωτήρα. Στον χώρο του παλιού Μοναστηριού, που βρίσκεται στην αρχή του χωριού, το καλοκαίρι συχνά διοργανώνονται συναυλίες και άλλα δρώμενα. Πηγή: http://www.e-tinos.gr/index.php/χωρια/πανω-μερη/κουμάρος/193-παραδοσιακό-χωριό-κουμάρος,-τήνος.html
Η Ποταμιά, χωριό με πολύ πράσινο και πολλά τρεχούμενα νερά που παλιότερα κινούσαν τους νερόμυλους της ευρύτερης περιοχής, χαρακτηρίζεται από την εκκλησία της Παναγίας του Καρμίλου. Ένα από τα πιο ωραία και γραφικά χωριά της Τήνου. Βρίσκεται στα ανατολικά της Στενής δίπλα στη λαγκαδιά του Ποταμού των Αγγέλων, εξ ου και το όνομα του χωριού. Είναι το πρώτο χωριό της Τήνου που βλέπει το φως όταν ανατέλλει ο ήλιος. Κάθε αύγουστο πραγματοποιείται γιορτή της κάπαρης, με μεγάλη προσέλευση κόσμου. Πηγή: http://tinos.cycladesisland.gr/Το-νησι/Τα-χωριά/192-Ποταμιά-και-τα-τρεχούμενα-νερά.html
Το χωριό της Στενής βρίσκεται στα δυτικά κράσπεδα του Τσικνιά. Η ακριβής χρονολογία οπότε κτίστηκε το χωριό δεν είναι γνωστή. Ίσως κατά τους βυζαντινούς χρόνους ή και ακόμη πιο μπροστά. Κατά το Στράβωνα φυλή Γυραιείς διέμενε στους πρόποδες του βουνού Γύρος, Τσικνιάς. Στα νότια κράσπεδα του Τσικνιά αναφέρεται ότι έχουν βρεθεί θραύσματα από πήλινα αγγεία προχριστιανικών περιόδων. Τέτοια σημάδια ξέρουμε ότι κατά καιρούς βρέθηκαν στην γεωργική περιοχή Γαλανά, που πράγματι τοποθετείται στα νότια κράσπεδα του Τσικνιά, καθώς και στην περιοχή του Αγίου Ελευθερίου στον Αϊ Σίδερο. Σύμφωνα με στοιχεία όμως, αποκλείεται η εκδοχή η Στενή να είναι χώρος του προχριστιανικού οικισμού. Πιθανότατα η Στενή προϋπήρχε του 1200. Σε γραπτά κείμενα, σαν οργανωμένη κοινωνία τη συναντούμε το 1390 και στη συνέχεια το 1616 σε έκθεση αξιωματούχου της Βενετικής Δημοκρατίας. Από το 1667, βάσει των εκκλησιαστικών αρχείων των καθολικών ενοριών, έχουμε πλήρη και ζωντανή εικόνα της πορείας μέσα στο χρόνο. Το χωριό της Στενής πρέπει να είναι αποτέλεσμα συνένωσης με τους συνοικισμούς Σποράδο και Καμάρι με την οικιστική επέκτασή τους. Ο Σποράδος κτίστηκε κατά την εποχή των Γκύζηδων 1207-1390 και το Καμάρι από στοιχεία, φαίνεται να υπήρχε κατά το έτος 1450, με καθέδρα την Φανερωμένη. Η ηλικία του Καμαριού πρέπει να ήταν ταυτόχρονη με της Στενής. Η ονομασία του χωριού της Στενής δεν φαίνεται να έχει κάποια σχέση με ιστορικούς λόγους, ούτε μπορεί να είναι κατάληξη μιας μακροχρόνιας παραφθοράς. Η πιο λογική εξήγηση, είναι ενδεχομένως η οικοδομική ιδιομορφία και διάταξη του χωριού. Τα περισσότερα σπίτια του χωριού βρίσκονται εκατέρωθεν της κεντρικής οδικής αρτηρίας του χωριού που κάποτε θα πρέπει να ήταν κοίτη χειμάρρου λόγω της εδαφικής ιδιομορφίας. Επειδή λοιπόν το μεγαλύτερο μέρος του χωριού είναι οικιστικό συγκρότημα με μεγάλο μήκος και αναλογικά μικρό πλάτος, από αυτό το μακρόστενο σχήμα, πιθανόν να ονομάστηκε Στενή. Η Στενή σαν κόμβος της περιοχής τόσο στις εποχές της Βενετοκρατίας όσο και της τουρκικής κυριαρχίας και στη συνέχει μετά την απελευθέρωση με τη σύσταση των δήμων, οπότε ήταν η έδρα του Δήμου Σωσθενίου, δικαιολογημένα είχε ξεχωριστή θέση. Πηγή: http://www.steni-tinos.gr
Το χωριό της Στενής βρίσκεται στα δυτικά κράσπεδα του Τσικνιά. Η ακριβής χρονολογία οπότε κτίστηκε το χωριό δεν είναι γνωστή. Ίσως κατά τους βυζαντινούς χρόνους ή και ακόμη πιο μπροστά. Κατά το Στράβωνα φυλή Γυραιείς διέμενε στους πρόποδες του βουνού Γύρος, Τσικνιάς. Στα νότια κράσπεδα του Τσικνιά αναφέρεται ότι έχουν βρεθεί θραύσματα από πήλινα αγγεία προχριστιανικών περιόδων. Τέτοια σημάδια ξέρουμε ότι κατά καιρούς βρέθηκαν στην γεωργική περιοχή Γαλανά, που πράγματι τοποθετείται στα νότια κράσπεδα του Τσικνιά, καθώς και στην περιοχή του Αγίου Ελευθερίου στον Αϊ Σίδερο. Σύμφωνα με στοιχεία όμως, αποκλείεται η εκδοχή η Στενή να είναι χώρος του προχριστιανικού οικισμού. Πιθανότατα η Στενή προϋπήρχε του 1200. Σε γραπτά κείμενα, σαν οργανωμένη κοινωνία τη συναντούμε το 1390 και στη συνέχεια το 1616 σε έκθεση αξιωματούχου της Βενετικής Δημοκρατίας. Από το 1667, βάσει των εκκλησιαστικών αρχείων των καθολικών ενοριών, έχουμε πλήρη και ζωντανή εικόνα της πορείας μέσα στο χρόνο. Το χωριό της Στενής πρέπει να είναι αποτέλεσμα συνένωσης με τους συνοικισμούς Σποράδο και Καμάρι με την οικιστική επέκτασή τους. Ο Σποράδος κτίστηκε κατά την εποχή των Γκύζηδων 1207-1390 και το Καμάρι από στοιχεία, φαίνεται να υπήρχε κατά το έτος 1450, με καθέδρα την Φανερωμένη. Η ηλικία του Καμαριού πρέπει να ήταν ταυτόχρονη με της Στενής. Η ονομασία του χωριού της Στενής δεν φαίνεται να έχει κάποια σχέση με ιστορικούς λόγους, ούτε μπορεί να είναι κατάληξη μιας μακροχρόνιας παραφθοράς. Η πιο λογική εξήγηση, είναι ενδεχομένως η οικοδομική ιδιομορφία και διάταξη του χωριού. Τα περισσότερα σπίτια του χωριού βρίσκονται εκατέρωθεν της κεντρικής οδικής αρτηρίας του χωριού που κάποτε θα πρέπει να ήταν κοίτη χειμάρρου λόγω της εδαφικής ιδιομορφίας. Επειδή λοιπόν το μεγαλύτερο μέρος του χωριού είναι οικιστικό συγκρότημα με μεγάλο μήκος και αναλογικά μικρό πλάτος, από αυτό το μακρόστενο σχήμα, πιθανόν να ονομάστηκε Στενή. Η Στενή σαν κόμβος της περιοχής τόσο στις εποχές της Βενετοκρατίας όσο και της τουρκικής κυριαρχίας και στη συνέχει μετά την απελευθέρωση με τη σύσταση των δήμων, οπότε ήταν η έδρα του Δήμου Σωσθενίου, δικαιολογημένα είχε ξεχωριστή θέση. Πηγή: http://www.steni-tinos.gr
Το χωριό της Στενής βρίσκεται στα δυτικά κράσπεδα του Τσικνιά. Η ακριβής χρονολογία οπότε κτίστηκε το χωριό δεν είναι γνωστή. Ίσως κατά τους βυζαντινούς χρόνους ή και ακόμη πιο μπροστά. Κατά το Στράβωνα φυλή Γυραιείς διέμενε στους πρόποδες του βουνού Γύρος, Τσικνιάς. Στα νότια κράσπεδα του Τσικνιά αναφέρεται ότι έχουν βρεθεί θραύσματα από πήλινα αγγεία προχριστιανικών περιόδων. Τέτοια σημάδια ξέρουμε ότι κατά καιρούς βρέθηκαν στην γεωργική περιοχή Γαλανά, που πράγματι τοποθετείται στα νότια κράσπεδα του Τσικνιά, καθώς και στην περιοχή του Αγίου Ελευθερίου στον Αϊ Σίδερο. Σύμφωνα με στοιχεία όμως, αποκλείεται η εκδοχή η Στενή να είναι χώρος του προχριστιανικού οικισμού. Πιθανότατα η Στενή προϋπήρχε του 1200. Σε γραπτά κείμενα, σαν οργανωμένη κοινωνία τη συναντούμε το 1390 και στη συνέχεια το 1616 σε έκθεση αξιωματούχου της Βενετικής Δημοκρατίας. Από το 1667, βάσει των εκκλησιαστικών αρχείων των καθολικών ενοριών, έχουμε πλήρη και ζωντανή εικόνα της πορείας μέσα στο χρόνο. Το χωριό της Στενής πρέπει να είναι αποτέλεσμα συνένωσης με τους συνοικισμούς Σποράδο και Καμάρι με την οικιστική επέκτασή τους. Ο Σποράδος κτίστηκε κατά την εποχή των Γκύζηδων 1207-1390 και το Καμάρι από στοιχεία, φαίνεται να υπήρχε κατά το έτος 1450, με καθέδρα την Φανερωμένη. Η ηλικία του Καμαριού πρέπει να ήταν ταυτόχρονη με της Στενής. Η ονομασία του χωριού της Στενής δεν φαίνεται να έχει κάποια σχέση με ιστορικούς λόγους, ούτε μπορεί να είναι κατάληξη μιας μακροχρόνιας παραφθοράς. Η πιο λογική εξήγηση, είναι ενδεχομένως η οικοδομική ιδιομορφία και διάταξη του χωριού. Τα περισσότερα σπίτια του χωριού βρίσκονται εκατέρωθεν της κεντρικής οδικής αρτηρίας του χωριού που κάποτε θα πρέπει να ήταν κοίτη χειμάρρου λόγω της εδαφικής ιδιομορφίας. Επειδή λοιπόν το μεγαλύτερο μέρος του χωριού είναι οικιστικό συγκρότημα με μεγάλο μήκος και αναλογικά μικρό πλάτος, από αυτό το μακρόστενο σχήμα, πιθανόν να ονομάστηκε Στενή. Η Στενή σαν κόμβος της περιοχής τόσο στις εποχές της Βενετοκρατίας όσο και της τουρκικής κυριαρχίας και στη συνέχει μετά την απελευθέρωση με τη σύσταση των δήμων, οπότε ήταν η έδρα του Δήμου Σωσθενίου, δικαιολογημένα είχε ξεχωριστή θέση. Πηγή: http://www.steni-tinos.gr
Το χωριό Κέχρος βρίσκεται στην βορειοανατολική πλευρά του νησιού και είναι χτισμένο στους πρόποδες του Κεχροβουνίου. Είναι ένα μικρό καθαρό χωριό, όπου δεσπόζει η εκκλησία της Παναγίας της Ξεσκλαβώτρας, με ενδιαφέροντα στολισμό και ωραία βοτσαλωτή αυλή. Στον Κέχρο λειτουργεί εργαστήριο Αλουμινίου και μικρό Τυροκομείο.
Ο Τζάδος είναι πολύ μικρό, αλλά γραφικό χωριό με εντυπωσιακή θέα προς τη Χώρα. Περπατώντας στην καταπράσινη λαγκαδιά με το άφθονο νερό, θα συναντήσετε παραδοσιακή πηγή με πλύστρες και έναν μεγάλο γέρικο πλάτανο. Ο Ναός της Αγίας Άννας δεσπόζει στο ψηλότερο σημείο του οικισμού. Το καλοκαίρι (25 Ιουλίου) πραγματοποιείται στο χωριό το ξακουστό πανηγύρι της Αγίας Άννας. Πηγή: http://www.tinosecret.gr/travel/33-greek-categories/category/tour/villages/307-tzados
Ο Φαλατάδος είναι κτισμένος αμφιθεατρικά, στο οροπέδιο της Λιβαδερής, απέναντι από το Κεχροβούνι και ανατολικά του Τσικνιά. Αποτελεί ένα από τα παλαιότερα χωριά του νησιού, η δημιουργία του οποίου χρονολογείται γύρω στο 1400. Ο οικισμός περιβάλλεται από μία ιδιαίτερα εύφορη έκταση με οπωροφόρα δέντρα, αμπέλια, μποστάνια, πλατάνια, μουριές, ιτιές κ.ο.κ. ενώ έχει και πολλά νερά. Παλαιότερα, μαζί με τη γειτονική Στενή, αποτελούσαν το κέντρο της περιοχής όπου άνθιζε η εκτροφή του μεταξοσκώληκα και η επεξεργασία δερμάτων. Σήμερα, οι ντόπιοι ασχολούνται ιδιαίτερα με τη γεωργία και είναι καλοί τεχνίτες της πέτρας. Η επιβλητική εκκλησία της Αγίας Τριάδας, με τον τρούλο των 18 μέτρων, το νεοκλασικού ρυθμού άμβωνα και τις εικόνες του 17ου αιώνα, κοσμεί τον οικισμό. Επίσης, στολίδια θεωρούνται ο μαρμάρινος ναός του Άγιου Ιωάννη του Θεολόγου με τη βοτσαλωτή αυλή η οποία κατασκευάστηκε το 1902 και το μνημείο προς τιμή των εργατών του χωριού που βρήκαν τη Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα εκκλησάκια της Αγίας Παρασκευής, της Κοίμησης της Θεοτόκου, της Παναγίας και του Αγίου Νικολάου, τα οποία είναι διακοσμημένα με παλιές εικόνες, αλλά και το ιστορικό εξωκλήσι της Θεοσκέπαστης που βρίσκεται έξω από το χωριό και είναι κτισμένο μέσα σε έναν κυρτό βράχο. Στα αξιοθέατα του Φαλατάδου συγκαταλέγονται η πανέμορφη κυκλαδική πλατεία της Μεγαλόχαρης και ένα ιδιωτικό λαογραφικό μουσείο. Επίσης λειτουργούν πολλά παραδοσιακά πατητήρια και «ρακεζιά». Ο οικισμός, που έχει σχεδόν ενσωματωθεί με τα δύο γειτονικά χωριουδάκια Βλασάδο και Καθλικάδο, διαθέτει τουριστική υποδομή με ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες, καφετέριες, μπαράκι και εκθεσιακό χώρο. Πηγή: http://www.tinostoday.gr/2014/06/blog-post_1157.html
Ο Φαλατάδος είναι κτισμένος αμφιθεατρικά, στο οροπέδιο της Λιβαδερής, απέναντι από το Κεχροβούνι και ανατολικά του Τσικνιά. Αποτελεί ένα από τα παλαιότερα χωριά του νησιού, η δημιουργία του οποίου χρονολογείται γύρω στο 1400. Ο οικισμός περιβάλλεται από μία ιδιαίτερα εύφορη έκταση με οπωροφόρα δέντρα, αμπέλια, μποστάνια, πλατάνια, μουριές, ιτιές κ.ο.κ. ενώ έχει και πολλά νερά. Παλαιότερα, μαζί με τη γειτονική Στενή, αποτελούσαν το κέντρο της περιοχής όπου άνθιζε η εκτροφή του μεταξοσκώληκα και η επεξεργασία δερμάτων. Σήμερα, οι ντόπιοι ασχολούνται ιδιαίτερα με τη γεωργία και είναι καλοί τεχνίτες της πέτρας. Η επιβλητική εκκλησία της Αγίας Τριάδας, με τον τρούλο των 18 μέτρων, το νεοκλασικού ρυθμού άμβωνα και τις εικόνες του 17ου αιώνα, κοσμεί τον οικισμό. Επίσης, στολίδια θεωρούνται ο μαρμάρινος ναός του Άγιου Ιωάννη του Θεολόγου με τη βοτσαλωτή αυλή η οποία κατασκευάστηκε το 1902 και το μνημείο προς τιμή των εργατών του χωριού που βρήκαν τη Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα εκκλησάκια της Αγίας Παρασκευής, της Κοίμησης της Θεοτόκου, της Παναγίας και του Αγίου Νικολάου, τα οποία είναι διακοσμημένα με παλιές εικόνες, αλλά και το ιστορικό εξωκλήσι της Θεοσκέπαστης που βρίσκεται έξω από το χωριό και είναι κτισμένο μέσα σε έναν κυρτό βράχο. Στα αξιοθέατα του Φαλατάδου συγκαταλέγονται η πανέμορφη κυκλαδική πλατεία της Μεγαλόχαρης και ένα ιδιωτικό λαογραφικό μουσείο. Επίσης λειτουργούν πολλά παραδοσιακά πατητήρια και «ρακεζιά». Ο οικισμός, που έχει σχεδόν ενσωματωθεί με τα δύο γειτονικά χωριουδάκια Βλασάδο και Καθλικάδο, διαθέτει τουριστική υποδομή με ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες, καφετέριες, μπαράκι και εκθεσιακό χώρο. Πηγή: http://www.tinostoday.gr/2014/06/blog-post_1157.html
Ο Φαλατάδος είναι κτισμένος αμφιθεατρικά, στο οροπέδιο της Λιβαδερής, απέναντι από το Κεχροβούνι και ανατολικά του Τσικνιά. Αποτελεί ένα από τα παλαιότερα χωριά του νησιού, η δημιουργία του οποίου χρονολογείται γύρω στο 1400. Ο οικισμός περιβάλλεται από μία ιδιαίτερα εύφορη έκταση με οπωροφόρα δέντρα, αμπέλια, μποστάνια, πλατάνια, μουριές, ιτιές κ.ο.κ. ενώ έχει και πολλά νερά. Παλαιότερα, μαζί με τη γειτονική Στενή, αποτελούσαν το κέντρο της περιοχής όπου άνθιζε η εκτροφή του μεταξοσκώληκα και η επεξεργασία δερμάτων. Σήμερα, οι ντόπιοι ασχολούνται ιδιαίτερα με τη γεωργία και είναι καλοί τεχνίτες της πέτρας. Η επιβλητική εκκλησία της Αγίας Τριάδας, με τον τρούλο των 18 μέτρων, το νεοκλασικού ρυθμού άμβωνα και τις εικόνες του 17ου αιώνα, κοσμεί τον οικισμό. Επίσης, στολίδια θεωρούνται ο μαρμάρινος ναός του Άγιου Ιωάννη του Θεολόγου με τη βοτσαλωτή αυλή η οποία κατασκευάστηκε το 1902 και το μνημείο προς τιμή των εργατών του χωριού που βρήκαν τη Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα εκκλησάκια της Αγίας Παρασκευής, της Κοίμησης της Θεοτόκου, της Παναγίας και του Αγίου Νικολάου, τα οποία είναι διακοσμημένα με παλιές εικόνες, αλλά και το ιστορικό εξωκλήσι της Θεοσκέπαστης που βρίσκεται έξω από το χωριό και είναι κτισμένο μέσα σε έναν κυρτό βράχο. Στα αξιοθέατα του Φαλατάδου συγκαταλέγονται η πανέμορφη κυκλαδική πλατεία της Μεγαλόχαρης και ένα ιδιωτικό λαογραφικό μουσείο. Επίσης λειτουργούν πολλά παραδοσιακά πατητήρια και «ρακεζιά». Ο οικισμός, που έχει σχεδόν ενσωματωθεί με τα δύο γειτονικά χωριουδάκια Βλασάδο και Καθλικάδο, διαθέτει τουριστική υποδομή με ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες, καφετέριες, μπαράκι και εκθεσιακό χώρο. Πηγή: http://www.tinostoday.gr/2014/06/blog-post_1157.html
Η Μυρσίνη (Μουσουλού) είναι παλιό χωριό. Η εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου είναι τρίκλιτη, μεγαλόπρεπη με άρτια αρχιτεκτονική διάταξη. Από τη Μυρσίνη μπορεί κανείς να ανέβει στη κορυφή του Τσικνιά που θεωρείτο η κατοικία του Αιόλου, ή να κατηφορίσει στη Λιβάδα.
Η Μυρσίνη (Μουσουλού) είναι παλιό χωριό. Η εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου είναι τρίκλιτη, μεγαλόπρεπη με άρτια αρχιτεκτονική διάταξη. Από τη Μυρσίνη μπορεί κανείς να ανέβει στη κορυφή του Τσικνιά που θεωρείτο η κατοικία του Αιόλου, ή να κατηφορίσει στη Λιβάδα.
Η Μυρσίνη (Μουσουλού) είναι παλιό χωριό. Η εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου είναι τρίκλιτη, μεγαλόπρεπη με άρτια αρχιτεκτονική διάταξη. Από τη Μυρσίνη μπορεί κανείς να ανέβει στη κορυφή του Τσικνιά που θεωρείτο η κατοικία του Αιόλου, ή να κατηφορίσει στη Λιβάδα.
Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τη θέση του, το “Πεντόστρατο”, όπου συναντώνται οι πέντε βασικές οδικές αρτηρίες που οδηγούν σε όλες τις περιοχές της Τήνου. Η Μέση παραδοσιακά υπήρξε αγροτικό χωριό και τα εύφορα χωράφια της καλλιεργούνται ακόμη. Πηγή: http://www.tinosecret.gr/travel/map/33-greek-categories/category/tour/villages/285-mesi

Σχόλια

    You can or this trail