Αποθήκευση
xarisgogos

Μήκος

23,24 χλμ

Υψ. διαφορά

1.513 m

Βαθμός δυσκολίας

Πολύ δύσκολο

κατάβαση

2.336 m

Max elevation

2.214 m

Trailrank

32

Min elevation

255 m

Trail type

One Way
  • Φωτογραφίες ΩΛΕΝΟΣ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ ΑΠΟ ΑΛΕΠΟΧΩΡΙ/ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 2224Μ
  • Φωτογραφίες ΩΛΕΝΟΣ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ ΑΠΟ ΑΛΕΠΟΧΩΡΙ/ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 2224Μ
  • Φωτογραφίες ΩΛΕΝΟΣ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ ΑΠΟ ΑΛΕΠΟΧΩΡΙ/ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 2224Μ
  • Φωτογραφίες ΩΛΕΝΟΣ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ ΑΠΟ ΑΛΕΠΟΧΩΡΙ/ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 2224Μ
  • Φωτογραφίες ΩΛΕΝΟΣ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ ΑΠΟ ΑΛΕΠΟΧΩΡΙ/ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 2224Μ
  • Φωτογραφίες ΩΛΕΝΟΣ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ ΑΠΟ ΑΛΕΠΟΧΩΡΙ/ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 2224Μ

Ώρα

9 ώρες 41 λεπτά

Σύνολο σημείων

2620

Uploaded

9 Μαΐου 2021

Recorded

Μαΐου 2021

Search by Passing Area

Find trails starting or passing through your selected areas.

Get Wikiloc Premium Upgrade to remove Ads
Search by Passing Area Search by Passing Area
Be the first to clap
Share
-
-
2.214 m
255 m
23,24 χλμ

117 εμφανίσεις, 6 αποθηκεύσεις

κοντά στην περιοχή Alepochóri, West Greece (Greece)

(Σημείωση:Από τα καταγεγραμμένα χιλιόμετρα, ορειβατικά είναι τα 7,5 (τα υπόλοιπα είναι μέρος της πορείας με αυτοκίνητο), ξεκινώντας από 1109μ μέχρι 2224μ και επιστροφή στα 1109μ).
Όρος Ερύμανθος
Ο Ερύμανθος ή Ωλονός είναι επίμηκες και με πολλές κορυφές όρος, που εκτείνεται σαν οροσειρά στην βορειοδυτική Πελοπόννησο και στα όρια των νομών Αχαΐας και Ηλείας. Οι Δήμοι Ερυμάνθου και Καλαβρύτων μοιράζονται τις ομορφιές και τις χάρες του. Η ψηλότερη κορυφή του είναι ο Ωλενός (Ωλονός) στα 2.224 μ. που βρίσκεται στο έδαφος του νομού Αχαΐας και σχεδόν στα όρια με την Ηλεία. Έχει νοτιοδυτική κατεύθυνση (από βορρά προς νότο), ανατολικά δημιουργεί διακλαδώσεις όπως το Καλλιφώνι, οι Υψηλές Κορυφές και το όρος Λάμπειο. Είναι το τέταρτο σε ύψος όρος της Πελοποννήσου και συμπεριλαμβάνεται στα αλπικά βουνά της Ελλάδας.
Άλλες κορυφές είναι η Μουγγίλα (2169 μ), ο Προφήτης Ηλίας (2125 μ), ο Πυργάκος (2050 μ), το Νεραϊδοβούνι (1923 μ), η Ψηλή Τούρλα (1891 μ), η Λεπίδα (1541 μ), το Μελισσοβούνι (1464 μ) και ο Άγιος Αθανάσιος (1219 μ). Από αυτόν πηγάζουν οι ποταμοί Πηνειός, Σελινούντας, Ερύμανθος, Πείρος, Παραπείρος κ.α.
Ανήκει στη γεωλογική ζώνη Ωλενού - Πίνδου και στις προστατευόμενες περιοχές Φύση 2000 με στόχο την διατήρηση της άγριας χλωρίδας και πανίδας του. Ο Ερύμανθος διακρίνεται για το άγριο φυσικό του περιβάλλον, τα δάση κωνοφόρων, την πυκνή βλάστηση, τα σπάνια και τα άγρια είδη, την εξαιρετική θέα, τις διάσπαρτες πηγές, τα ρυάκια, τους όμορφους ποταμούς που σχηματίζουν συχνά κοιλάδες και απότομες χαράδρες και τους εντυπωσιακούς κοκκινοπράσινους σχιστόλιθους.

Βλάστηση
Ο Ερύμανθος είναι όρος με πολλές αντιθέσεις. Στις πλαγιές του υπάρχουν περίπου 970 είδη φυτών. Ανάμεσα σε αυτά υπάρχουν 90 ελληνικά ενδημικά από τα οποία τα 47 είναι ενδημικά της Νότιας Ελλάδας και τα 13 ενδημικά της Πελοποννήσου.

Μέχρι τα 600–800 μέτρα και ιδιαίτερα στα δυτικά τμήματα κυριαρχούν θαμνώνες και δάση με την κυριαρχία αείφυλλων-σκληρόφυλλων ειδών, ιδιαίτερα πουρνάρια και φιλίκι. Στις εκτάσεις των σκληρόφυλλων θαμνώνων υπάρχουν πολύ συχνά και φυλλοβόλα είδη όπως ο μελιός. Στα ανατολικά του όρους στα 1000–1200 μέτρα αναπτύσσονται δάση φυλλοβόλλων με δρυς και καστανιές καθώς και φυλλοβόλλα είδη αλλά και πουρνάρια. Τα ελάτα καλύπτουν τη μεγαλύτερη έκταση του όρους, μεταξύ των 800–1600 μέτρων. Από τα 1500 μέτρα και πάνω υπάρχουν αλπικά λιβάδια με πολλά και σπάνια ποώδη φυτά και σε κάποια από αυτά ευδοκιμούν και βονοκυπαρίσσια σε αραιές συστάδες έως και τα 1.700 μέτρα.
Γενικά έχει δάση από έλατα, δρυς, κέδρους, καστανιές, πουρνάρια, πεύκα και πλατάνια (στις όχθες των ποταμών), επίσης κάποιες πλαγιές μεταξύ των 1.400-1.700 μέτρων καλύπτονται από αραιές συστάδες βουνοκυπάρισσου. Στον Ερύμανθο φυτρώνει και ο "Αμανίτης το μυγοκτόνος" το μανιτάρι με το κόκκινο καπέλο και τις άσπρες βούλες το οποίο κατατάσσεται στα δηλητηριώδη καθώς προκαλεί γαστρεντερικές διαταραχές αλλά και μια κατάσταση μέθης και έκστασης αφού διαθέτει παραισθησιογόνες ουσίες. Επίσης οι ασφάκες είναι πολύ διαδεδομένες σχεδόν σε όλο τον όγκο του όρος αφού ευδοκιμούν σε πετρώδη και βραχώδη μέρη.
Πανίδα
Ο Ερύμανθος έχει πλούσια πανίδα με ποικιλία διάφορων άγριων και σπάνιων ζώων.
Η πανίδα από θηλαστικά περιλαμβάνει κυρίως ασβούς, λαγούς, αλεπούδες, τσακάλια, νυφίτσες, αγριογούρουνα, κουνάβια ενώ πρόσφατα έγινε γνωστό ότι υπάρχουν και βίδρες. Τα σημαντικότερα πτηνά είναι ο χρυσαετός, το γεράκι, ο καρβουνιάρης, ο δρυοκολάπτης, η τσίχλα, ο χιονοψάλτης, το κοτσύφι, ο σταχτοπετροκλής, η πέρδικα, η μπεκάτσα, το σπουργίτι και τα κορακοειδή: κοράκι, κουρούνα, καρακάξα, καλιακούδα και κίσσα.
Στον Ερύμανθο έχει επιλέξει να πετάει και η σπάνια πεταλούδα "Ρarnassius Apollo".
Ιστορία
Το βουνό αυτό αποτέλεσε το καταφύγιο των κατατρεγμένων και το ορμητήριο των επαναστατημένων τόσο επί Τουρκοκρατίας όσο και επί της Γερμανο-Ιταλικής κατοχής.

Το μεγαλύτερο μέρος του Ερυμάνθου από την αρχαιότητα μέχρι και τις αρχές του 18ου αιώνα άνηκε στην Αρκαδία.
Μυθολογία
Στην αρχαιότητα θεωρούνταν τόπος διαμονής της Αρτέμιδος και του Πάνα. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο βασιλιάς της Αρκαδίας Λυκάονας είχε έναν απόγονο που ονομαζόταν Ερύμανθος και απ' αυτόν πήρε το όνομά του το βουνό ενώ επίσης εμφανίζεται και σαν ιδρυτής της Ψωφίδος, αρχαίας οικονομικά ισχυρής πόλης της Αρκαδίας που σήμερα ανήκει στο Νομό Αχαΐας και βρίσκεται κοντά στα σύνορα των τριών νομών Αχαΐας, Ηλείας, Αρκαδίας. Η Αφροδίτη τύφλωσε τον Ερύμανθο ή όπως λέει μια άλλη εκδοχή τον πέτρωσε γιατί την είδε την ώρα που λουζόταν και ετοιμαζόταν να ενωθεί με τον Άδωνη, ο Απόλλωνας για να εκδικηθεί την Αφροδίτη μεταμορφώθηκε σε αγριόχοιρο και σκότωσε τον Άδωνη.
Στο όρος αυτό ο Ηρακλής πραγματοποίησε τον τέταρτο άθλο του, εξολοθρεύοντας τον Ερυμάνθιο κάπρο, που είχε γίνει η μάστιγα της περιοχής. Στον Ερύμναθο όμως θα συναντηθεί και η Καλλιστώ με τον γιο της Αρκά, μια μέρα που αυτός πήγε στο δάσος για να κυνηγήσει. Εκεί είδε τη μεταμορφωμένη σε αρκούδα μητέρα του, που διατηρούσε όμως ανθρώπινη σκέψη και νόηση, και ετοιμάστηκε να τη σκοτώσει χωρίς να ξέρει ότι ήταν αυτή. Τότε ο Δίας για να αποφύγει τη μητροκτονία, μεταμόρφωσε και τον Αρκάδα σε μικρό αρκουδάκι και έτσι αναγνώρισε τη μητέρα του, επειδή όμως φοβήθηκε την αντίδραση της Ήρας, αμφότερους τους μετέφερε στον ουρανό και μεταμόρφωσε και τους δύο σε αστερισμούς βάζοντας τον Αρκτούρο να τους προστατεύει. Από τότε η Καλλιστώ είναι η Μεγάλη Άρκτος και ο Αρκάδας η Μικρή Άρκτος.
Αλεποχώρι
Το Αλποχώρι ή Αλεποχώρι έχει χαρακτηριστεί από το Υπουργείο Πολιτισμού ως παραδοσιακός οικισμός. Βρίσκεται χτισμένο στους πρόποδες δύο απότομων βουνών σε υψόμετρο 530 μέτρων. Από το 1836 έως το 1841 ήταν δημοτικό διαμέρισμα του τότε Δήμου Ερυμάνθειας και από το 1841 μέχρι το 1912 δημοτικό διαμέρισμα του τότε Δήμου Τριταίας. Το 1912 έγινε ανεξάρτητη κοινότητα μέχρι το 1998 όταν με βάση το νόμο Καποδίστρια επανασυστάθηκε ο Δήμος Τριταίας και ξαναέγινε δημοτικό του διαμέρισμα.

Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τον μυθικό Γίγαντα Άλπο. Στο Αλποχώρι ανήκουν και η Μονή Αγίων Πάντων και ο οικισμός του Αγίου Δημητρίου. Από το Αλποχώρι κατάγεται η ιστορική οικογένεια Τσαλαμιδά με προσφορά στον αγώνα του 1821 και στην πολιτική. Μάλιστα, σε οχυρή θέση του χωριού, υπάρχει σε αρκετά καλή κατάσταση, ο τεράστιος και τριώροφος πύργος του Τσαλαμιδά. Επίσης από το Αλεποχώρι κατάγονταν και οι αγωνιστές του '21 Ανδρικόπουλοι.
Στα 1700 αναφέρεται στη βενετική απογραφή Grimani ως Αλποχώρι Τρανό (Alupocon Trano) και έχει πληθυσμό 27 οικογένειες (113 κάτοικοι).
Στα 1816 αναφέρεται ότι είχε 15 οικογένειες. Αποτελεί ενορία από το 1832. Από το Αλποχώρι κατάγεται η ιστορική οικογένεια Τσαλαμιδά με προσφορά στο αγώνα του 1821 και στην πολιτική μέχρι τις μέρες μας. Επίσης από το Αλποχώρι κατάγονταν και οι αγωνιστές του 1821 Ανδρικόπουλοι.
Ο οικισμός απείχε τρεις ώρες δρόμο στα 1885 από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι το χωριό απείχε τέσσερις ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα και ότι είχε σχολείο (γραμματείο).
Βρίσκεται σε υψόμετρο 530 μέτρων.
Οικισμός Αγίου Δημητρίου
Στο Αλποχώρι ανήκει και ο οικισμός του Αγίου Δημητρίου. Ο Άγιος Δημήτριος είναι χωριό που αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1920 με 125 κατοίκους. Το 1925 έγινε ενορία και την ίδια χρονιά απέκτησε δημοτικό σχολείο που συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα. Από το 1920 αποτελεί οικισμό της κοινότητας Αλποχωρίου και σήμερα του Δήμου Ερυμάνθου. Στην απογραφή του 2011 είχε 137 κατοίκους.

Σχόλια

    You can or this trail